سلام

6بهمن سالگرد فوت مادربزرگم هست

تنهایی کشیدم تو خودم ریختم هیچی نگفتم

من بیشتر از هرکسی عاشق مادر بزرگم بودم هر موقع یاد چهره اش می افتم اشکام جاری میشه

هر موقع از پدر بزرگم میگفت بهم انگار دوست داشتم زنده بودن ما رو دورهم جمع میکردن هیچقوت نشد حرفای دلمو بهشون بگم امیدوارم شما قدر پدر بزرگ و مادر بزرگ خودتون بدونید

سلام وقت بخیر یک خبر خوب یکسال دیگه دارو تشنجم قطع میشه بیشتر مراعات کردم دارو به موقع خوردم حتی سردی نخوردم به لطف خدا داره سلامتی ام بر میگرده خیلی سختی کشیدم الهی شکر فقط چقدر ارزو داشتم دیگه دارو نخورم خوب بشم الان دارم گریه میکنم

همیشه روز طوفانی بارانی قدم میزارم خیلی لحظه های تلخ عین قهوه میمونه

گاهی وقتا لازم هست چیزی تو خودت باشه هیچی نگی

دم از روزگار غافله نزنی اما بیداری تا صبح عین لحظه های تنهایی میمونه که وقتی بلند میشی انگار روی سرت خراب شدن

خیلیا حرف هایی دارن ولی نمیگن ولی تا بخوان بگن زمان میبره